نام گذاری فیلم

بی شک نا‌گذاری فیلم یکی از مهمترین عوامل در ایجاد ارتباط ذهنی با مخاطب و موفقیت یک فیلم است، نام فیلم اولین چیزی است که مخاطب با آن ارتباط برقرار می‌کند. بدیهی است همه‌ی ما با شنیدن نام یک فیلم، اگر اطلاعاتی راجع به نویسنده، کارگردان، هنرپیشگان و موضوع فیلم نداشته باشیم، دچار نوعی پیش قضاوت و احساسی مثبت یا منفی نسبت به فیلم می‌شویم. یکی از جنبه‌های مهم فیلم بازاریابی آن برای جذب سرمایه‌گذار و شخصیت‌های مورد توجه مخاطب است و اگر قصه‌ی فیلم جذاب نباشد ممکن است شانس خوانده شدن فیلمنامه را هم از دست بدهد.
برای نام‌گذاری فیلم باید سه جنبه‌ی بازاریابی، هزینه و محتوای فیلم را در کنار یکدیگر در نظر بگیریم. چون تهیه‌کننده، کارگردان و سرمایه‌گذاران، عوامل موثر در تعیین نام فیلم هستند و هر یک رویکردی خاص نسبت به نام‌گذاری فیلم دارند.

یک نام خوب

نام خوب برای یک فیلم، نامی است که بیننده فورا و بدون آنکه قبلا چیزی راجع به آن بداند جذب شود. اگر نام فیلم اطلاعات خاصی به مخاطب نمی­دهد، حداقل باید توجه او را به خود جلب کند. نکاتی در مورد موضوع فیلم بگوید و ژانر فیلم را نشان بدهد. شاید هم یک نوع چالش را نشان بدهد. قابل حفظ کردن و به یاد آوری مجدد هم باشد.

این گونه نام­گذاری در فیلم داستان اسباب بازی (Toy story) که اولین انیمیشن بلند کامپیوتری است، به خوبی اتفاق افتاده است. (این فیلم در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و به دنبال آن داستان اسباب‌بازی۲ در سال ۱۹۹۹، داستان اسباب‌بازی ۳ در سال ۲۰۱۰ ساخته شدند. قرار است داستان اسباب بازی ۴ در سال ۲۰۱۹ ساخته شود.)

اغلب کارشناسان بر این باورند که نام فیلم باید کوتاه باشد. مانند فیلم مونیخ (Munich) ساخته­ی استیون اسپیلبرگ، که یکی از قوی‌ترین کارگردانان حال حاضر آمریکا است. این فیلم بخشی از سه‌گانه‌ای است که در پاسخ به حملات ۱۱سپتامبر و پیامدهای ناشی از آن ساخته شد.

در نقطه مقابل چنین فیلم­هایی، فیلم­های زیادی با نام­های طولانی در تاریخ سینما وجود دارند و در سینمای ایرانی هم برخی فیلمسازان نام­های طولانی را برای آثار خود انتخاب می­کنند و عقیده دارند برای مخاطب جذاب­تر هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *